پیوندگرایی، شبکه اجتماعی، و یادگیری اجتماعی

بسم الله الرحمن الرحیم


در عصر جهانی شدن، شبکه اجتماعی به روش ارتباطی اصلی بین اکثر مردم در هر گوشه و کنار این جهان تبدیل شده است. امروزه شبکه اجتماعی از مفهوم خود به سوی توسعه جدیدی رشد می‌کند؛ با آموزش ادغام شده؛ آموزش الکترونیک (e-learning) و پدیده جدیدی در محیط آموزش به نام یادگیری اجتماعی را خلق می‌کند؛ جاییکه تمرکز اصلی بر به اشتراک‌گذاری و دانش منتشرشده است. شبکه‌های اجتماعی ساختاری اجتماعی از گره‌ها هستند که نمایانگر افراد (یا سازمان‌ها) و ارتباط بین آنها در یک دامنه معین می‌باشند. شبکه‌های اجتماعی معمولاً بر پایه قدرت ارتباطات و اعتماد بین اعضا (گره‌ها) ساخته می‌شود.

1.png

نایدیو (Naidu) بر فرایند یاددهی و یادگیری با استفاده از شبکه و فناوری که به عنوان آموزش الکترونیک (e-learning) شناخته می‌شود، تأکید کرد. با محیط یادگیری بسته ممکن است به اشتراک‌گذاری ارتباطات باز محدود شود. یادگیری باز به صورت برخط (online)، یادگیری از مکان‌های پراکنده به طور همزمان، و یادگیری از طریق شبکه و مبتنی بر وب می‌تواند به عنوان آموزش الکترونیک (e-learning) تعریف شود. در این سطح، آموزش الکترونیک (e-learning) از فناوری وب2.0 استفاده می‌کند. فَن و همکاران (fan, et. al) تأکید کردند که محیط وب 2.0 حمایت‌ها و مزایایی برای جامعه فراهم می‌کند همچون محیط مناسبی برای یادگیری، حمایت از روش تعاملی در حین یادگیری، تعیین اهداف و وظایف یکسان یادگیری، ایجاد یک شناخت قوی و تنوع در روش ارزیابی برای یادگیری.

رویکرد پیوندگرایی، به عنوان یک استراتژی جدید نویدبخش برای عصر دیجیتال، توضیح می‌دهد چگونه یادگیری خودتنظیم در دنیای به طور فزاینده متصل و شبکه‌ای، اتفاق می‌افتد. پیوندگرایی اذعان می‌کند، یادگیری‌ای که به تنوع دیدگاه‌ها متکی است، نمی‌تواند مفروض در نظر گرفته شود، و می‌تواند با روش‌های متفاوتی فراتر از محیط‌های آموزشی به دست آید. از دیدگاه آموزشی، پیوندگرایی برپایه اصول سازنده‌گرایی برای درک پتانسیل فناوری دیجیتال در یاددهی و یادگیری ایجاد می‌شود.

سیمنز (siemens) معتقد است، یادگیری فرایند اتصال منابع اطلاعاتی است. با توجه به رشد نمایی دسترسی به اطلاعات، او مدعی است که رویکردهای نوین یادگیری باید امکاناتی را برای دانش‌آموزان فراهم نمایند تا در شبکه‌ها ارتباط برقرار کرده، و جریان‌های اطلاعات متنوع را جمع‌آوری کند. به منظور یادگیری مؤثر در محیط فناورانه در حال توسعه امروز، دانش‌آموزان باید قادر باشند تا اطلاعات مورد نیاز خود را به سرعت پیدا کنند و ایده‌ها و مهارت‌های جدید را که برای وظایف در دست انجام نه تنها دردسترس، بلکه موردنیاز می‌شوند، جذب نمایند.

اغلب آنچه در چارچوب‌های نوین، به عنوان موفقیت بیان می‌شود، توانایی به خاطر سپردن یا حتی بکارگیری مهارت‌های یادگرفته‌شده نیست، بلکه توانایی پیداکردن سریع اطلاعات مربوطه، ترکیب آن با مجموعه مهارت‌های شخصی، سپس بکارگیری و پالایش آن. پیوندگرایی یادگیری شبکه‌ای یا اجتماعی را در هسته آموزش جای می‌دهد و نیازهای توصیف‌شده برای یادگیری مؤثر را هدف قرار می‌دهد.

رویکرد پیوندگرایی ویژگی‌های مشترکی با سازنده‌گرایی و تئوری یادگیری فعال دارد، که پیشنهاد اصلی را که هر یادگیرنده برای ساخت مدل‌های ذهنی خود در روش انفرادی از طریق یادگیری تجربیات زندگی واقعی نیاز دارد، به اشتراک می‌گذارد. اساس پیوندگرایی اصول سازنده‌گرایی را برای عرصه‌های غیررسمی، شبکه‌ای، با پشتیباتی فناوری به کار می‌گیرد که در آن یادگیری شبکه‌ای می‌تواند به عنوان پایه فرایند‌های یادگیری عمل کند.

طبق نظر سیمنز، یادگیری پیوندگرایی زمانی تسهیل می‌شود که اتصالات بین ایده‌ها در شبکه‌های یادگیری، که از تعداد کثیری منابع اطلاعات و فناوری‌ها تشکیل می‌شود، ساخته می‌شود. علاوه براین، سیمنز استدلال کرد که دانش در روشی توزیع‌شده در میان یک شبکه اجتماعی قرار دارد و یادگیری عمل شناخت الگوها در شبکه اطلاعاتی پیچیده است.

نکته دیگری که در این رویکرد وجود دارد، ایجاد نقش جدیدی برای یادگیرنده است: تغییر و خلاق بودن پیوسته. اگر از یک سو ما پیوندگرایی را به عنوان بستری که در آن یادگیری می‌تواند، به لطف راه‌حل‌های فناورانه موجود، به صورت مطلوب‌تری رخ دهد، ارج می‌نهیم، از سوی دیگر اذعان داریم که پیوندگرایی نیز خود همواره توسط مشارکت بیشتر کاربر در ایجاد، اشتراک‌گذاری، استفاده و مدیریت منابع (محتوا، روابط، اپلیکیشن‌ها، ...) از طریق نرم‌افزار اجتماعی تقویت و مجاز می‌شود. کاربران مسلماً به مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان همیشگی منابع تبدیل می‌شوند.

1.jpg

به طور خلاصه، ظهور شبکه‌های اجتماعی بر مبنای وب2.0، شکل‌گیری رویکرد جدیدی در یادگیری را به همراه داشته است، رویکرد پیوندگرایی که به بیان یادگیری شبکه‌ای (شبکه‌ای از منابع اطلاعاتی) و براساس نیازهای شخص می‌پردازد. رویکردی که در آن همه افراد در تولید و توزیع دانش نقش دارند. از این رو به مفهوم یادگیری اجتماعی می‌رسیم.

References:

https://pdfs.semanticscholar.org/8fd7/cd444489b7904f96cd9d9303ac666ddf4b60.pdf

https://www.researchgate.net/publication/220295427_Social_Networking_Theories_and_Tools_to_Support_Connectivist_Learning_Activities

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1877042812041365

https://core.ac.uk/download/pdf/1507605.pdf


/ 0 نظر / 77 بازدید